تولید علم اساس دانایی و دانایی اساس توانایی است. تولید علم و دانایی تنها از طریق تحقیق و پژوهش و نوشتن حاصل میشود و فقط توسعه مبتنی بر دانایی و علمگرایی یک توسعه پایدار است که در آن یک اقتصاد پویا دنبال میشود. بنابراین در مقاله حاضر عوامل مؤثّر بر تولید علم در بین اعضاء هیأت علمی دانشگاهها مورد بررسی قرار گرفته است. برای مطالعه ابعاد فوق، با الهام از تئوریهایی مانند مرتن و اوستین، باندورا تلاش شده است تا میزان تولید علم در ارتباط با ویژگیهای فردی، اجتماعی و سازمانی اعضاء هیأت علمی مورد بررسی قرار بگیرند. نمونه آماری 198 نفر اعضاء هیأت علمی بوده است که از طریق پرسشنامه کتبی به سؤالات مربوطه پاسخ دادهاند. با استفاده از آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون(r) ، آزمون آنالیز واریانس یکطرفه، آزمون T معلوم شد که بیشتر متغیّرهای تحقیق از جمله سوگیری هنجاری به علم، تضمین شغلی، ارزش داوری، امکانات دانشگاهی، داشتن دانشجویان تحصیلات تکمیلی با متغیّر تولید علم رابطه معناداری دارند و تئوریهای مورد نظر را تأیید میکنند.
گدازگر، دکتر حسین و علیزاده اقدم، محمدباقر. (1385). مطالعه عوامل مؤثّر بر تولید علم در بین اعضاء هیأت علمی دانشگاهها (نمونه مورد مطالعه: اعضاء هیأت علمی دانشگاه تبریز). (e38936). علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 3(2)، e38936 https://doi.org/10.22067/jss.v0i0.8712
MLA
گدازگر، دکتر حسین، و علیزاده اقدم، محمدباقر. "مطالعه عوامل مؤثّر بر تولید علم در بین اعضاء هیأت علمی دانشگاهها (نمونه مورد مطالعه: اعضاء هیأت علمی دانشگاه تبریز)" .e38936 ، علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 3، 2، 1385، e38936. doi: 10.22067/jss.v0i0.8712
HARVARD
گدازگر، دکتر حسین، و علیزاده اقدم، محمدباقر. (1385). 'مطالعه عوامل مؤثّر بر تولید علم در بین اعضاء هیأت علمی دانشگاهها (نمونه مورد مطالعه: اعضاء هیأت علمی دانشگاه تبریز)'، علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 3(2), e38936. doi: 10.22067/jss.v0i0.8712
CHICAGO
گدازگر، دکتر حسین و علیزاده اقدم، محمدباقر، "مطالعه عوامل مؤثّر بر تولید علم در بین اعضاء هیأت علمی دانشگاهها (نمونه مورد مطالعه: اعضاء هیأت علمی دانشگاه تبریز)." علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 3 2 (1385): e38936, doi: 10.22067/jss.v0i0.8712
VANCOUVER
گدازگر دکتر حسین، علیزاده اقدم محمدباقر. مطالعه عوامل مؤثّر بر تولید علم در بین اعضاء هیأت علمی دانشگاهها (نمونه مورد مطالعه: اعضاء هیأت علمی دانشگاه تبریز). علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد. 1385;3(2):e38936. doi: 10.22067/jss.v0i0.8712