تأثیر سرمایۀ اجتماعی بر خلاقیت سازمانی (منابع طبیعی استان مازندران)

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

رضا علی پور

حسین میرزائی

دانشگاه فردوسی مشهد

https://doi.org/10.22067/social.2026.94359.1660

چکیده

در پژوهش حاضر، هدف بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر خلاقیت سازمانی است. خلاقیت سازمانی یکی از عوامل کلیدی در ارتقای عملکرد و نوآوری سازمان‌ها به شمار می‌رود و سرمایه اجتماعی می‌تواند در تقویت این خلاقیت نقشی اساسی ایفا کند. به‌منظور دستیابی به این هدف، ابعاد مختلف سرمایه اجتماعی، شامل سرمایه شناختی و ارتباطی، مورد بررسی قرار گرفته تا مشخص شود این مؤلفه‌ها چگونه بر افزایش خلاقیت سازمانی اثرگذارند. این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد کمی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۵۰ نفر از کارکنان اداره منابع طبیعی استان مازندران در شهرهای بابل، بابلسر و ساری است که به‌صورت تصادفی انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌های استاندارد سرمایه اجتماعی چنگ و چانگ (۲۰۱۱) و خلاقیت سازمانی اسمیث (۲۰۱۳) بوده که روایی آن‌ها با استفاده از روایی صوری و پایایی از طریق آلفای کرونباخ تأیید شده است. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش‌های آماری توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ بهره گرفته شد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد بین سرمایه اجتماعی و خلاقیت سازمانی رابطه‌ای مثبت و معنادار وجود دارد. به‌ویژه، سرمایه شناختی اثرگذاری چشم‌گیری بر خلاقیت سازمانی دارد، در حالی‌که سرمایه ارتباطی به‌تنهایی رابطه معناداری از خود نشان نداد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز مؤید این موضوع است که سرمایه شناختی قوی‌ترین متغیر در تبیین خلاقیت سازمانی است. این نتایج بیانگر آن است که توسعه سرمایه اجتماعی در بعد شناختی می‌تواند نقش مؤثری در بهبود خلاقیت کارکنان و ارتقای عملکرد سازمان ایفا کند.

کلیدواژه‌ها

سرمایۀ ارتباطی

سرمایۀ ساختاری

سرمایۀ شناختی

خلاقیت سازمانی

---