پدیدۀ شکاف نسلی و گسترش تفاوت سبک زندگیها سبب پدیدآمدن فاصلۀ اجتماعی در خانواده شده است و محرومیتهای نسبی موجود در خانوادهها بستر محرومیت اجتماعی را ایجاد کرده است. وجود روابط عاطفی کمرنگ، نارضایتی شغلی و بیکاری، انتخابی رفتارکردن زوجین و ارضانشدن نیازهای فردی در خانواده، همگی در شکلگیری زنان و مردان عهدشکن سهیم هستند. پژوهش حاضر که از نوع توصیفی-تحلیلی بود، با هدف شناخت تأثیر محرومیت اجتماعی و ابعاد آن بر عهدشکنی زوجین در استان خراسان رضوی انجام شده است. حجم نمونه 379 نفر با استفاده از تکنیک کوکران و روش نمونهگیری سهمیهای بود. برای اعتبار پرسشنامه از آلفای کرونباخ و روایی آن از تحلیل عامل استفاده شد. نتایج آزمون تی نشان داد بین محرومیت اجتماعی و ابعاد آن مانند محرومیت مادی و غیرمادی با عهدشکنی رابطۀ معنادار وجود داشت. مقادیر رگرسیونی مدل معادلۀ ساختاری حاکی ازآن بود که متغیر محرومیت از مشارکت اجتماعی بر عهدشکنی زوجین تأثیر نداشت (05/0 p >). همچنین محرومیت از شبکۀ روابط اجتماعی به میزان 29/0، محرومیت آموزشی به میزان 26/0، محرومیت از اوقات فراغت به میزان 47/0، محرومیت فکری به میزان 17/0، محرومیت از درآمد به میزان 51/0، محرومیت شغلی به میزان 30/0 و محرومیت از پرستیژ اجتماعی به میزان 10/0 مؤثر بود (05/0 > p). درمجموع، محرومیت از اوقات فراغت بیشترین و محرومیت از پرستیژ اجتماعی کمترین تأثیر را بر عهدشکنی زوجین داشتند.
امام جمعه زاده، س. ج.، و ابراهیمی، ع. (1395). تحلیل جامعهشناسانه وقوع انقلاب اسلامی: با تأکید بر نظریۀ محرومیت نسبی تد رابرت گر و اندیشههای امام خمینی (ره). دوفصلنامه علمی-پژوهشی دانش سیاسی، 12(1)، 8-1.
پتریک، ف. (1381). نظریۀ رفاه، سیاست اجتماعی چیست؟ (ه. همایونپور، مترجم). تهران. نشر گام نو.
جمعآوری، م.، وزیری، س.، کمالی زارچی، م. (1394). ،بررسی نقش واسطهای نوازشگری در ارتباط با طرحواره ناسازگاری محرومیت عاطفی با رضایتمندی زناشویی در زنان دانشگاه آزاد شهر یزد،اولین همایش علمی پژوهشی روانشناسی، علوم تربیتی و آسیب شناسی جامعه، کرمان
خزان، ن.، و وثوقی، م. (1395). تبیین جامعهشناختی تأثیرات مردسالاری بر احساس محرومیت نسبی و احساس بیگانگی زنان از خود از زندگی زناشویی. بررسی مسائل اجتماعی ایران، 7(1)، 10-1.
درتاج، ف.، رجبیان دهریزه، م.، فتحاللهی، ف.، و درتاج، ف. (1397). رابطه میزان استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی با احساس تنهایی و خیانت زناشویی در دانشجویان. فصلنامۀ روانشناسی تربیتی، 13(47)، 53-40.
رامشینی، ز. (1395). علل خیانت زنان به شوهران و آثار آن. تهران: نشرگیسوم.
زرندی، م.، و هاشمیانفر، س. ع. (1396). زنان و برساخت اجتماعی تعهد زناشویی. راهبرد فرهنگ، 38(1)، 30-17.
شاکریان، ع.، فاطمی، ع.، و فرهادیان، م. (1390). بررسی رابطه بین ویژگیهای شخصیتی با رضایتمندی زناشویی. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان، 16(1)، 12-1.
شعاع کاظمی، م.، و مؤمنی جاوید، م. (1390). بررسی رابطه بین کیفیت زندگی و امید به زندگی در بیماران مبتلا به سرطان بعد از عمل جراحی. فصلنامه علمی-پژوهشی بیماریهای پستان ایران، ۲ (۳ و ۴)، 27-20.
صالحآبادی، ل. (1393). بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر روابط فرازناشویی زوجین مراجعهکننده به مراکز مشاوره مناطق شهر تهران (پایاننامۀ منتشرنشده کارشناسیارشد)، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران.
عباسزاده، م. (1391). تأملی بر اعتبار و پایایی در تحقیقات کیفی. جامعهشناسی کاربردی، 23(45)، 40-25.
غفاری، غ.، و تاجالدین، م. ب. (1384). شناسایی مؤلفههای محرومیت اجتماعی. فصلنامۀ علمی- پژوهشی رفاه اجتماعی، 5(17)، 56-33.
فرهمند، م.، و فروزنده مقدم، ف. (1397). بررسی جامعهشناختی محرومیت اجتماعی دختران روستایی زابل و عوامل مرتبط با آن. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران، 11(2)، 30-19.
مسعودی اصل، ش.، و راد، ف. (1395). بررسی عوامل اجتماعی مرتبط با ناسازگاری زناشویی در شهر تبریز. مطالعات جامعهشناسی، 8(31)، 68-47.
معیدفر، س. (1383). تمایز جنسی روستاییان در کار، فراعت، فعالیت و مصرف کالاهای فرهنگی. جامعهشناسی ایران، 5(2)، 200-179.
هادی، س.، اسکندری، ف.، معتمدی، ع.، و فرخی، ن. (1395). مدل ساختاری پیشبینی تعهد زناشویی براساس سبکهای دلبستگی و متغیرهای میانجی خودکنترلی و طرحوارههای ناسازگار اولیه (در افراد دارای روابط فرازناشویی عاطفی). فصلنامه فرهنگ مشاوره و رواندرمانی، 7(28)، 16-1.
هومن، ح. ع. (1393). مدلیابی معادلات ساختاری با کاربردنرم افزار LIRSEL. تهران: نشر سمت.
Asher, S. R., Hymel, S., & Renshaw, P. D. (1984). Loneliness in children. ChildDevelopment, 55(4), 1456-1468.
Chavagneux, C. (2001). Economics and politics: Some bad reasons for a divorce. Review of International Political Economy, 8(4), 608-632.
Chirwa, F. (2020). Irretrievable breakdown as a ground for divorce in Zambia (Unpublished doctoral dissertation). Cavendish University, Lusaka, Zambia.
Goudarzi, A., Keykhosrovani, M., Deyreh, E., & Ganji, K. (2020). The effectiveness of emotion-oriented treatment on cognitive flexibility and social commitment in divorced couples. Razi Journal of Medical Sciences, 27(9), 64-73.
Grether, S. T., & Jones, A. (2020). Examining the relationship between social support and interracial divorce in Louisiana. Journal of Family Issues, 42(8), 1831-1851.
Pandey, S. P. (2021). Social and legal provisions related to live-in relationship in India: An evaluation. Asian Journal of Advances in Research, 7(4), 44-50.
Wells, B. P. (2020). Surviving a divorce with an intact faith: A strategy for ministering to those experiencing divorce in the church (Doctoral Dissertations). Liberty University, Oklahoma, USA.
ابویسانی,سحر , حجازی,سیدناصر و محمدی,سیداصغر . (1399). تبیین جامعه شناختی تأثیر محرومیت اجتماعی بر عهدشکنی مردان و زنان (مطالعۀ موردی: استان خراسان رضوی). علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد, 17(2), 324-297. doi: 10.22067/social.2021.70429.1039
MLA
ابویسانی,سحر , , حجازی,سیدناصر , و محمدی,سیداصغر . "تبیین جامعه شناختی تأثیر محرومیت اجتماعی بر عهدشکنی مردان و زنان (مطالعۀ موردی: استان خراسان رضوی)", علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد, 17, 2, 1399, 324-297. doi: 10.22067/social.2021.70429.1039
HARVARD
ابویسانی سحر, حجازی سیدناصر, محمدی سیداصغر. (1399). 'تبیین جامعه شناختی تأثیر محرومیت اجتماعی بر عهدشکنی مردان و زنان (مطالعۀ موردی: استان خراسان رضوی)', علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد, 17(2), pp. 324-297. doi: 10.22067/social.2021.70429.1039
CHICAGO
سحر ابویسانی, سیدناصر حجازی و سیداصغر محمدی, "تبیین جامعه شناختی تأثیر محرومیت اجتماعی بر عهدشکنی مردان و زنان (مطالعۀ موردی: استان خراسان رضوی)," علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد, 17 2 (1399): 324-297, doi: 10.22067/social.2021.70429.1039
VANCOUVER
ابویسانی سحر, حجازی سیدناصر, محمدی سیداصغر. تبیین جامعه شناختی تأثیر محرومیت اجتماعی بر عهدشکنی مردان و زنان (مطالعۀ موردی: استان خراسان رضوی). علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد. 1399;17(2):324-297. doi: 10.22067/social.2021.70429.1039