انسان به اقتضای هستی خویش همواره از معنای امور سؤال میکند. کلیه شاخههای معرفتی و تمدنی، پاسخهایی هستند که وی در مقابل معمای خودِ هستی، هستیِ خود و دیگر امورات ابراز نموده است. در این میان پرسش از معنای کنش نیز اهمیت به سزایی داشته و دارد. در این نوشتار درصدد هستیم پاسخهایی را که از منظر جامعهشناختی به پرسش از معنای کنشهای انسانی و چگونگی شکلگیری و فهم آن ارایه شده است، در قالب روانشناسانه و قاعدهکاوانه بازیابی نموده و نسبت هریک از پارادایمها و نظریات مطرح جامعهشناسی را با آنها بسنجیم.
کلانتری، کلانتری. (1386). معنا در جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی (مقایسه دو رویکرد روانشناسانه و قاعدهمدارانه). (e38942). علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 4(2)، e38942 https://doi.org/10.22067/jss.v0i0.8727
MLA
کلانتری، کلانتری. "معنا در جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی (مقایسه دو رویکرد روانشناسانه و قاعدهمدارانه)" .e38942 ، علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 4، 2، 1386، e38942. doi: 10.22067/jss.v0i0.8727
HARVARD
کلانتری، کلانتری. (1386). 'معنا در جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی (مقایسه دو رویکرد روانشناسانه و قاعدهمدارانه)'، علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 4(2), e38942. doi: 10.22067/jss.v0i0.8727
CHICAGO
کلانتری، کلانتری، "معنا در جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی (مقایسه دو رویکرد روانشناسانه و قاعدهمدارانه)." علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 4 2 (1386): e38942, doi: 10.22067/jss.v0i0.8727
VANCOUVER
کلانتری کلانتری. معنا در جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی (مقایسه دو رویکرد روانشناسانه و قاعدهمدارانه). علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد. 1386;4(2):e38942. doi: 10.22067/jss.v0i0.8727