با استقرار الگوی بوروکراسی نوین در ایران،تصور میشد که نظم اداری به یک نظم منطقی و مبتنی بر عقلانیت قانونی استوار شود، ولی نه تنها اینچنین نشد، بلکه این الگو به پایگاهی برای استمرار و تقویت مسایل و مشکلات گذشته مبدل گردید. علیرغم تلاشهای گسترده بهعمل آمده، نه تنها بهبودی در مشکلات و مسایل اساسی و ریشهای نظام اداری حاصل نشد، بلکه بر شدت، گستره و وخامت آن نیز افزوده شده است. چرایی این موضوع، نخستین پرسش این تحقیق بوده است. برای دستیابی به یک تبیین نظری برای مشکلات اساسی و ریشهای نظام اداری ایران، نخست مطالعهای به شیوه اسنادی انجام گرفت. حاصل این مطالعه، شناسایی ساخت پاتریمونیال(آمریت - تابعیت) بهعنوان ساخت مسلط بر نظم فرهنگی و اجتماعی ایران و البته کنشهای اجتماعی است. نظام اداری ایران نیز بهعنوان یک نهاد اجتماعی تحت تأثیر این ساخت، منشأ رفتارها و عملکردهایی است که نتیجه آن مشکلات تاریخی نظام اداری و ناکارآمدی آن است. هدف اصلی از ادامه مطالعه، بررسی میزان نیاز به تغییر ساخت پاتریمونیال بهعنوان ساخت مسلط بر کنشهای درونی و بیرونی نظام اداری در جهت دستیابی به توازن قدرت است.
میر سپاسی,دکتر ناصر و اعتباریان,دکتر اکبر . (1384). تغییر در روابط قدرت بین کنشگران درونی و بیرونی نظام اداری از دیدگاه کارکنان نظام اداری. (e38915). علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد, 2(1), e38915 doi: 10.22067/jss.v0i0.5253
MLA
میر سپاسی,دکتر ناصر , و اعتباریان,دکتر اکبر . "تغییر در روابط قدرت بین کنشگران درونی و بیرونی نظام اداری از دیدگاه کارکنان نظام اداری" .e38915 , علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد, 2, 1, 1384, e38915. doi: 10.22067/jss.v0i0.5253
HARVARD
میر سپاسی دکتر ناصر, اعتباریان دکتر اکبر. (1384). 'تغییر در روابط قدرت بین کنشگران درونی و بیرونی نظام اداری از دیدگاه کارکنان نظام اداری', علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد, 2(1), e38915. doi: 10.22067/jss.v0i0.5253
CHICAGO
دکتر ناصر میر سپاسی و دکتر اکبر اعتباریان, "تغییر در روابط قدرت بین کنشگران درونی و بیرونی نظام اداری از دیدگاه کارکنان نظام اداری," علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد, 2 1 (1384): e38915, doi: 10.22067/jss.v0i0.5253
VANCOUVER
میر سپاسی دکتر ناصر, اعتباریان دکتر اکبر. تغییر در روابط قدرت بین کنشگران درونی و بیرونی نظام اداری از دیدگاه کارکنان نظام اداری. علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد. 1384;2(1):e38915. doi: 10.22067/jss.v0i0.5253