Ferdowsi University of Mashhad Journal of Social Sciences

A Sociological Study of Factors Underpinning Social Hope Among Citizens of Ilam City: A Structural Equation Modeling Approach

Document Type : Research

Authors

Mahin Hosseinitabar 1
Mohsen Niazi 2

1 Ph.D. Student of Sociology, Kashan University, Kashan, Iran

2 Professor of Sociology, Faculty of Humanities, Kashan University, Kashan, Iran

https://doi.org/10.22067/social.2025.94282.1658
Abstract
Social hope is a key factor underpinning the sustainability of social cohesion and civic participation. The present study aims to identify factors affecting social hope in Ilam and presents a conceptual model for its explanation. The research method was descriptive-correlational, and the data were collected using a researcher-made questionnaire, which included five components: economic, political, social, environmental, and family, from 259 people in Ilam who were selected using a convenience sampling method. The data were analyzed using structural equation modelling (SEM) and PLS software. The results suggested that the conceptual model of study displayed adequate statistical fit (RMSEA=0.04, GFI=0.93), and that all independent variables had a positive and significant effect on social hope, although the intensity of these effects varied. Path analysis showed that social factors, having the highest effect coefficient (γ=0.28), are the most significant predictors of social hope, followed by the economic (γ=0.22), family (γ=0.21), environmental (γ=0.19) and political (γ=0.15) factors, respectively. These factors were all significant at the level of 0.001. The findings suggest that social hope in the study population is primarily driven by social networks, family relationships, and lived economic experiences rather than by political trust or formal institutions. The results indicate that social hope is a multidimensional factor arising from the interaction of micro, meso, and macro factors, and that the deterioration of formal institutions can move sources of hope to non-institutional domains. Therefore, rebuilding social hope requires multi-layered policies in the economic, social, environmental, and institutional spheres, as well as the strengthening social capital, distributive justice, and public trust.
 
 

Keywords

Social Hope
Ilam
Economic Factors
Political Factors
Environmental Factors
Family Factors
  1. ارغندی، ع؛ و خضری، م. (۱۳۹۵). بررسی میزان سازگاری الگوی تحول فرهنگی اینگلهارت در ایران (براساس شاخص‌های مادی/فرامادی). مجلۀ پژوهش‌های سیاسی و بین‌المللی، ۷ (28)، 1–27.
  2. امیدی، م. (۱۴۰۰). سیاست‌گذاری اجتماعی و مسئلۀ امید؛ مطالعۀ ارزیابی جامعه از آینده در پیمایش‌های ملی دهۀ ۱۳۹۰. پژوهشنامۀ مددکاری اجتماعی، 8 (27)، 29–64.
  3. امیری‌اسفرجانی، ز؛ هاشمیان‌فر، س. ع؛ و قاسمی، و. (۱۳۹۸). کاوش در امید اجتماعی: نظریه‌ای داده‌بنیاد. فصلنامۀ مسائل اجتماعی ایران، 10(1)، 27–51.
  4. خانیکی، ه. (۱۳۹۸). امید اجتماعی (چیستی، وضعیت و سبب‌شناسی). چاپ دوم. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
  5. رورتی، ر. (۱۴۰۰). فلسفه و امید اجتماعی. (آذرنگ. ع؛ و نادری. ن، مترجمان). چاپ ششم. تهران: نشر نی.
  6. رفیعی، ح؛ ستاره‌فروزان، آ؛ و احمدی، س. (۱۴۰۱). مشکلات اجتماعی تهدیدکننده سلامت اجتماعی و دارای اولویت در ایران. فصلنامۀ پژوهش انحرافات و مسائل اجتماعی، ۲(3)، ۱71–۱95.
  7. صادقی، ر؛ غفاری، غ؛ و رضایی، م. (۱۳۹۸). بررسی تأثیر سرمایۀ اجتماعی بر تمایل به مهاجرت از ایران. دوفصلنامۀ مطالعات جمعیتی، 4(2)، 83–108.
  8. طاهری‌دمنه، م. (۱۳۹۹). خوانشی آینده‌پژوهانه از پروبلماتیک امید اجتماعی در ایران. پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، 9(3، شمارۀ پیاپی۳۰)، 49–80.
  9. عبدالهی، ع. (۱۳۹۹). بررسی عوامل جمعیتی و اقتصادی–اجتماعی مؤثر بر امید به آینده در شهر تهران. دوفصلنامۀ مطالعات جمعیتی، 6(1)، ۳15–۳42.
  10. فاضلی، م. (۱۳۹۸). امید اجتماعی، دولت فروتن و موفقیت‌های کوچک. در امید اجتماعی: چیستی، وضعیت و سبب‌شناسی (۵۶۲–۵۵۷). خانیکی، ه. و همکاران (ویراستاران). چاپ دوم. تهران: پژوهشکدۀ مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
  11. فرخ‌نژادکشکی، د؛ محمدی، ا؛ و حقیقتیان، م. (۱۳۹۷). بررسی عوامل جامعه‌شناختی مؤثر در امید به آیندۀ حاشیه‌نشینان تبریز. فصلنامۀ مطالعات جامعه‌شناختی شهری، 9(29)، 79–102.
  12. کلانتری، ح؛ افشانی، س. ع؛ اسلامی، ح؛ و اسلامی، س. (۱۴۰۳). طراحی الگوی مطلوب نقش رسانۀ ملی در ایجاد امید اجتماعی. مجلۀ مطالعات میان‌رشته‌ای ارتباطات و رسانه، ۷(3)، 179–206.
  13. مختار، ج؛ حقیقتیان، م؛ و چیت‌ساز، م. (۱۴۰۲). دوگانۀ امید و یأس اجتماعی در دولت دوازدهم: بررسی عوامل، زمینه و پیامدها. فصلنامۀ تغییرات اجتماعی–فرهنگی، 20(76)، 29–53.
  14. مرادی، ع؛ و صفاریان، م. (۱۳۹۸). بررسی عوامل اجتماعی مرتبط با بی‌تفاوتی: مورد مطالعه شهر کرمانشاه. دوفصلنامۀ جامعه‌شناسی اقتصادی و توسعه، 8(1)، ۱5۹–۱8۹.
  15. مکوندی، ف؛ و بهزادی، ع. (۱۴۰۰). بازآفرینی امید اجتماعی با بهره‌گیری از الگوی حکمرانی جامع. فصلنامۀ تعالی منابع انسانی، 2(2)، 18–40.
  16. هابرماس، ی. (۱۳۸۳). نظریۀ کنش ارتباطی. (پولادی. ک، مترجم). تهران: مؤسسۀ انتشاراتی روزنامۀ ایران.
  17. Andrew, J. (2007). Political culture and regime support in Asia. Paper for the on prospects for political reform at the conference the future of U.S.–China panel relations. U.S.–China Institute.
  18. Blake, J., & Norton, C. L. (2019). Examining the relationship between hope and attachment: A meta-analysis. Psychology, 5, 556–505.
  19. Brown, G. (2015). The revolt of aspirations: Contesting neoliberal social hope. An International Journal for Critical Geographies, 12(3), 419–430.

https://doi.org/10.14288/acme.v12i3.970

  1. Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. G. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education. New York: Greenwood, 241–258.
  2. Goryanich, M. Y. (2017). Futurology: The philosophy of the future. Ivano-Frankivsk: Lilia-NW, 540 p.
  3. Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2021). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) (3rd ed.). Sage Publications.
  4. Inglehart, R. (1997). Modernization and postmodernization: Cultural, economic, and political change in 43 societies. Princeton University Press.
  5. Knutsen, C. (2020). Investigating the Lee thesis: How bad is democracy for Asian economies? European Political Science Review, 2(3).451-473
  6. Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

https://doi.org/10.1177/001316447003000308

  1. Marek, K. (2003). Agents, spectators, and social hope: Richard Rorty and American intellectuals. A Journal of Social and Political Theory, No. 101, 25–48. https://www.jstor.org/stable/41802222
  2. Masiuk, O. (2019). Hope as a means of social identity. Granì, 22, 16–22. https://doi.org/10.15421/171917
  3. McClement, S., & Chochinov, H. M. (2018). Hope in advanced cancer patients. European Journal of Cancer, 44, 1169–1174.
  4. Morgan, M. (2016). The responsibility for social hope. Thesis Eleven, 136(1), 107–123. https://doi.org/10.1177/0725513616647574
  5. Norris, F. H., Stevens, S. P., Pfefferbaum, B., Wyche, K. F., & Pfefferbaum, R. L. (2008). Community resilience as a metaphor, theory, set of capacities, and strategy for disaster readiness. American Journal of Community Psychology, 41(1–2), 127–150. https://doi.org/10.1007/s10464-007-9156-6
  6. Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
  7. Rorty, R. (1999). Social hope. Cambridge: Cambridge University Press.
  8. Rorty, R. (2000). Philosophy and social hope. Penguin Books.
  9. Schneiderhan, E. (2013). Rorty, Addams, and social hope. Humanities, 2(3),
    421–438.
  10. Slaughter, R. A. (2008). Integral futures methodologies. Futures, 40(2), 36–47.
  11. Zournazi, M. (2002). Hope: New philosophies for change.London Routledge.
Send comment about this article
Enter Name.
Enter a valid email address.
Enter a vaid affiliation.
Enter comments (At leaset 10 words)
CAPTCHA Image
Enter Security Code Correctly.

  • Receive Date 06 July 2025
  • Revise Date 22 December 2025
  • Accept Date 23 December 2025
  • First Publish Date 23 December 2025
  • Publish Date 22 November 2025

Home

Submit Manuscript

Contact Us